Prinsen zijn verliefd op prinsessen

“Prinsen zijn verliefd op prinsessen, eh mama”

“Ja, weet je ook op wie mama verliefd is?”

“Nee”

“Mama is verliefd op papa”

– denkt na –

” Ik ben verliefd op Leni en Inthe …. En op mijn beste vriend”

ūüėÄ

Advertenties

DIY sleutel-rekje

rekje oudDit was hem, mijn oude sleutel-rekje.

En oh wat was ik dat ding BEU!
Het hing altijd scheef, hing te vol naar mijn goesting, had een vervelend haakje dat ik al -tig keer terug had vastgezet!

Een nieuw rekje kopen dan maar?
Mja, dat kan natuurlijk, maar die ik vond waren saai, paste niet bij mijn keuken of waren gewoon veel en veel te duur.
En dan ik heb met opruimen zoveel leuke DIY spulletjes “teruggevonden”.
Ik heb zoveel leuke knutsel en frutsel spullen, maar omdat ze overal verspreid lagen had ik geen idee meer wat ik juist had, hoeveel ik juist had en waar het zich ergens bevond hier in huis gebruikte ik ze eigenlijk niet.

Ik dus naar “pinterest”, “Welke.nl” en “Etsy” om inspiratie op te doen. ¬†En dat helpt toch altijd wel. ¬†Ik zie dingen voorbij komen en tegelijk loopt mijn grijze massa de hobbyspullen af om te zien of ik dingen heb die dienst kunnen doen.

shoeboxesIk vond het idee van de schoenendozen ‘upcycling’ wel leuk van de blog craftydeas.
Maar ik had geen schoendozen meer. (Opgeruimd, weet je wel).
Ik had nog wel een 3D schildersdoek en de haakjes van het idee deden me denken aan de haakjes van het kapstokje dat Leni kreeg van haar Metie als versiering.  Ik ga die kapstok niet meer als kit's a girlapstok gebruiken, dus daar heb ik de haakjes vanaf gedraaid.
Ik had nog leuk papier van ’t kruidvat met retromotiefjes en daar zat toevallig d√© keukenkleur bij.
Van Warre zijn speelsleutelring (oude sleutels van ons) heb ik er een aantal afgehaald en die heb ik met juwelenlijm bevestigd.

Ik ben best wel tevreden over het resultaat.  De reservesleutels en nog een aantal weinig gebruikte gevalletjes zijn in een doosje in een andere lade beland.  rekje nieuw

De week van de valse starten

Ik had deze week al een valse start met de CAL2015 die ik begonnen was met ice yarns verloopgaren en die op niks trok. Nou ja, volgens een facebookvriendin op een vlinder en het was het bloemenpatroon!

CAL universe deel 1Dan was ik gisteren avond aan Sophie’s Universe CAL begonnen met de scheepjes Cotton 8 die ik nog had liggen, zie ik deze morgen dat ik √©√©n blaadje helemaal verkeerd heb gedaan.

En dan was er nog de valse start van Leni.
Mijn tweede ‘kindje loslaten’ moment van deze week. ¬†Inthe gaat naar school, Leni neemt haar plaats in bij de onthaalmoeder.
Maandag had deze verlof, dus had ik nog een beetje uitstel.
Maar vandaag was het echt zover.  Afgekolfde melk klaar, luiertjes klaar, reserverkleertjes, haar knuffeldeken.
Kom ik bij de onthaalmoeder aan, helemaal donker, niemand te zien.
Ik dacht misschien heb ik het verkeerd voor en heeft ze vandaag ook nog verlof.  Ik dus Leni terug in de auto en ik vertrek terug naar huis.
Bijna terug in Overpelt krijg ik een sms.  De buurvrouw had me gezien en had de onthaalmoeder gebeld. Ze had van de dienst niet doorgekregen dat er een kindje zou komen en alle acht (!) andere hadden ziek gemeld.  Maar Leni mocht nog komen, ze was binnen een half uurtje terug.
Dus ik ben terug gedraaid en heb Leni dan nog naar haar gebracht.  Wel leuk, kan ze een dagje helemaal kennismaken met haar tweede mama.  Zonder de drukte van andere kindjes.

Ondertussen had mijn man contact genomen met de dienst, alles was in orde, maar er moest nog een papier getekend.
Daar ben ik dus voor naar Peer gereden. ¬† Wat heb ik dus gedaan op mijn eerste halve dag zonder kindjes? ¬†Rondgereden en gewinkeld voor het middag eten…

Daarnet de twee oudste gaan halen van school, zo vreemd, met zijn allen (papa werkt thuis vandaag) aan de tafel en Leni er niet bij….

De Noorse trui

Noorse truiIk ben al een waar weken aan het opruimen.
Kringwinkels, weggeven, verkopen, kasten uitmesten, …
In de flow stond een mooie vraag: Heb je het echt nodig of word je er blij van? ¬†Antwoord op beiden vragen: “Neen” = wegdoen. ¬†En dat is verbazend veel!

In de kleerkast van Warre heb ik een stukje: “Kleertjes waar hij nog in moet groeien”.
Daar lag ook een super mooie wollen trui van Noorse afkomst.
En aan die trui hangt een verhaaltje.

Mijn man moet voor zijn werk vaak naar het buitenland.
De eerste keer dat hij weg moest toen ik net mama was geworden, was toen Warre drie weken oud was.
En daar heb ik toen stress rond gehad: “Zou ik dat wel kunnen? Zo alleen met een baby’tje”.

Toen hij terugkwam had hij die mooie trui bij – het was toen de kleinste maat die hij had kunnen vinden.
Ze werken vaak ’s nachts en slapen overdag en dus zijn veel winkeltjes dicht. ¬†Deze komt van de luchthaven.

Gelukkig dat ik nog op tijd in die kast heb gekeken, stel je voor dat hij te klein zou zijn voor hij hem aan had gehad.

Nu moet ik bijna hardop lachen voor de stress van vier jaar geleden.  Vorig jaar was ik soms een week alleen, zwanger, full-time werken en 2 kindjes.
Waar heb ik me toch druk over gemaakt?

Annita’s poncho en de valse start van CAL2015

anita poncho
Poncho in bamboe voor mijn zus.
anita poncho detail
Detail poncho

De poncho van mijn zus is af.  Ik heb nog even getwijfeld om hem langer te maken, maar mijn zus is een stuk kleiner en een heel stuk smaller dan mij.  Dus na het passen voor de lengte heb ik er de schulprand aangemaakt.
Ik heb een beetje moeten zoeken hoe ik hem af zou werken.  Ik wilde er graag touwtjes in, maar mijn zus is geen floshkes, bloemetjes of pomponnetjes madame.
Uiteindelijk dan maar de twee kleurtjes in een ketting van lossen gedaan en enkele knopen over elkaar gelegd.

Ik heb deze gemaakt op haaknaald 5 met bamboe garen. ¬†Heerlijk zacht! ¬†Ik ben er uiteindelijk wel blij mee. ¬†Heb nog niet zo vaak voor iemand iets gemaakt…

Cal2015 ice
Valse start cal2015

Dan ben ik gisteren¬†begonnen met de CAL2015 in ice yarn verloopgaren… FAIL!
Dat is dus echt niet mooi.  Dat garen ga ik ergens anders voor gebruiken!

De ‘haakbuurvrouw’ heeft me wel de sophie’s universe CAL leren kennen. ¬† Oh jee, wat is die mooi!!! En ik heb nog scheepjes cotton 8 liggen – voldoende, maar misschien wel in andere kleurtjes. Verleidelijk!

Ik weet het nog niet, ik wil weer veel en veel te veel!

Waarom de muts in de verkeerde klas lag.

Inthe haar tweede dagje op school vandaag.  Ze stond flink tegen de muur te wachten, maar wel zonder muts.
Ik dus naar binnen om de muts te zoeken, maar Warre stond al achter me: “Inthe haar muts lag in mijn klas”.
“Wat doet Inthe haar muts nu in jouw klas?”

Daar kon hij geen antwoord op geven.

Maar de juf wel.

Blijkbaar had Warre deze morgen Inthe helemaal ge√Įnstalleerd in zijn klas. ¬†Muts in de mutsen-bak, jasje aan de kapstok, Inthe op de bankjes in de kring … ze zat nu bij hem in de klas, had hij beslist.
“Want mama had gezegd dat Inthe bij mij op school kwam”.

Ze hebben héél erg hun best moeten doen om hem te overtuigen dat ik op school bedoelde en niet in de klas.
Hij wilde Inthe bij hem in het klasje hebben.

De zorgzame grote broer.

*slik* en weg is de tweede kleuter.

Ze is weg, ze liep haar grote broer achterna en babbelde de hele weg helemaal enthousiast.

IMG_20150202_083118_1Ten minste, toen ze door had wat er écht ging gebeuren.

Gisteren hebben we haar naam in haar boekentasje gezet, op haar flesje, in haar muts. ¬†Ik had nog een touwtje gehaakt voor haar “handsoente”.
Vanmorgen echter drama: tutje en pop wilde ze hebben, maar tutje en pop gingen in het boekentasje en dat vond ze niet zo leuk.

Maar toen ze door had dat de poort open was en ze mee mocht met Warre was het ok.

Ik ben vertrokken, ¬†heb niet op de bel gewacht. ¬†Het lukt haar wel. Zeker met haar grote broer: “Ik ben een grote kleuter en als het speeltijd is ga ik met Siem en Inthe spelen”.

IMG_20150202_083206

Mijn grootste vriend en jullie allemaal – Dankjewel

Gisteren was ik jarig.

Daarnet komt Warre van school en zegt hij: “Mama, wanneer komen alle mensen voor jou feest?”.

“Nu niet jongen, we doen nu geen feest voor mama.”

“Ohhhh” – met een bijhorend zielig gezichtje waar ik aan kon zien dat hij erg voor me vond….

Het is het toch een lieverdje.

Mijn feestje is gewoon een paar weken naar achter geschoven. ¬†Het is ongelofelijk druk deze periode en het petekindje van mijn man verjaart een dag voor mij. ¬†Kindjes die 3 worden krijgen voorrang op vrouwen die 34 worden. ¬†ūüėČ

Dat is natuurlijk logisch, ik wil best wel even wachten op mijn “feestje”.

thank ouIk wil nog even zeggen dat ik alle lieve berichten van iedereen rond heel het anonieme sjaal gegeven echt héél fijn vond.  Het doet goed om te horen dat mensen die me kennen weten waar ik voor sta en  hoe ik in elkaar zit. Ik was een beetje boos op mezelf omdat ik blijf geloven dat elke mens van nature uit goed is en ik ben al vaak tegen de lamp gelopen op die manier.

Ik blijf mensen kansen geven, ik laat ze terug met een schone lei beginnen hoe kwaad ik ook op ze ben geweest.

Vandaag kreeg ik echter te horen dat ik dat niet als zwakte van mezelf mocht zien, maar als sterkte.
Want daarom ben ik zo goed met leerlingen.  Ik geloof in hen en wat er ook is gebeurd ik stap inderdaad elke les weer binnen met een proper blad voor elk van hen.
En als ik daar over nadenk is dat echt zo, het is een sterk punt van mezelf en daar mag ik trots op zijn… Maar soms doet het gewoon goed om dat van iemand te horen. ¬†Zeker op een moment dat je weer eens tegen de lamp gelopen bent…

Mens erger je niet!

mens_erger_je-300x204Dat herhaal ik nu al een paar dagen tegen mezelf, maar zo zit ik nu eenmaal niet in elkaar.  Ik erger me wel.

Zeker als iets oneerlijk is!

Zoals velen van jullie weten deed (ja inderdaad verleden tijd) ik mee aan “de anonieme sjaal”.¬† Ik vind het nog steeds een erg mooi project, maar ik krijg een wrange smaak in mijn mond als ik er aan denk hoe dit avontuur voor mij begon en eindigde.

Ik zag een super mooie foto verschijnen op een haakgroep op facebook.  L. S. had naar voorbeeld van een groep mensen in Cananda een sjaal gelegd voor iemand om te vinden met een mooi briefje eraan.
Ze begon een eigen groep: “de anonieme sjaal” en in no time was die groep super bekend op facebook.

Ik wilde ook meedoen, want er waren al mensen in de buurt die gedropt hadden en het leek me super.  Ik leerde arm-breien, want dat gaat veel sneller dan haken, en ik trok een instagram fotootje.

En toen ging de bal aan het rollen: een journaliste van “Het Belang van Limburg” is de mama van een kindje dat bij Warre in de klas zit.¬† Ze vond het een super idee en wilde interviewen.
Ik heb dit eerst met L. overlegd, want het is niet mijn project.  L. vond het goed en ook de tekst die ik kreeg voor publicatie kreeg ze te lezen.
De dag erna stond er een mooi artikel in “Het Belang van Limburg”.¬† Maar niet iedereen vond het artikel zo geweldig.
L. haar naam werd niet vernoemd, ze werd “een Nederlandse dame” genoemd.¬† “Je trekt de aandacht allemaal naar je toe” – “Schandalig” – Ik kreeg de meest lelijke verwijten naar mijn kop gegooid van mensen in de groep.
Voor een artikel waar ik aan meegewerkt had omdat ik de journaliste wilde helpen en omdat ik dacht dat naambekendheid in Belgi√ę het project zou vooruit helpen.

De discussie op de groep werd kortgeknipt door het beheer.
Maar ondertussen was het kwaad geschied.  Het Laatste Nieuws belde me op.  Ik heb op hun vragen geantwoord, maar ik heb wel bedankt voor een foto.  Ook TV Limburg wilde een reportage en Joe FM wilde me bellen.
Ik heb ze allemaal doorgestuurd… Ik wilde het gedoe niet nog eens hebben.

Deze voormiddag kreeg ik van de journaliste het digitale artikel toegestuurd.
Ik wilde het naar L. doorsturen, maar kon haar geen berichten meer sturen en meteen viel ook op dat ik geen berichten van “de anonieme sjaal” op mijn tijdlijn meer kon zien.
Met andere woorden: ik ben uit de groep gezet.  Waarom? Geen idee.  Ze hebben me er niet op aangesproken.

Dat alles is een harde les geweest voor mij.
Ik kan me wel iets voorstellen van wat er gebeurd is.  Want er waren een paar erg gemene mensen die héél lelijke dingen over me hebben gezegd.
Dat ze niet waar zijn of dat het mijn bedoeling zeker nooit is geweest doet er blijkbaar helemaal niet toe.

Dat jaloersheid een lelijk beestje is heb ik weer aan de lijve ondervonden.
En dat ik gewoon nog altijd teveel in de goedheid van de mens geloof en op dat vlak gewoon nog altijd veel te na√Įef ben ook.
Er zijn gewoon erg veel mensen die in zo’n groep stappen onder het mom van “Ik wil iets goeds doen voor iemand anders”, maar eigenlijk gewoon willen zeggen: “Kijk naar mij, kijk eens hoe goed werk ik wel niet doe!” En dan vergeten waar het uiteindelijk allemaal om draait.

Want wie er eerst was hier in de buurt dat maakt geen fluit uit!  Ik was het zeker niet, want ik moest nog beginnen met er één te maken toen een buurvrouw van mij er al één had gedropt.  Maar daar gaat het toch niet om.  Voor mij was het gewoon ongelofelijk fijn om zoveel lieve berichtjes te zien op de pagina.  Dat er zoveel mensen nog iets willen doen voor een ander en dat er zoveel mensen oprecht dankjewel kwamen zeggen.  Daar ging het om, dat maakte me blij.

Vandaag zit ik hier, op mijn verjaardag, de tranen nader dan lachen. Ik kan niet meer zien of iemand al dan niet mijn sjaals gevonden heeft en er blij mee is, want ik ben niet meer welkom in de groep om een reden die me niet is uitgelegd.

Ik stop dan ook met droppen.  Ik ga mijn energie wel steken in projecten waar ik wel gelukkig van word.  De inktvisjes bijvoorbeeld.  Of Colsjaals maken voor vriendinnen en een poncho voor mijn zus.  Want daar word ik wel gelukkig van en dit project heeft me op een week tijd doodongelukkig gemaakt.

Ik stop gewoon omdat ik vind dat ik oneerlijk ben behandeld, dat ik met het project het beste voor had, maar dat het gewoon in mijn gezicht is ontploft.

En ik heb weer een goede les geleerd over de mensheid en over social media.  Ik neem ze mee.

Mensen in mijn omgeving willen weten waarom… Ik eerlijk gezegd al niet meer – Met deze blogpost heb ik het van me afgeschreven.
Ik heb L. nog een mail gestuurd met de artikels, die had ik haar beloofd en ik kom beloftes na.
In mijn hart weet ik dat ik nooit verkeerde bedoelingen heb gehad.  En dus moet ik me over dit spijtige voorval heenzetten.  Iets waar je zo ongelukkig van wordt is je energie gewoon niet waard, dus stop ik ermee vanaf NU