Mens erger je niet!

mens_erger_je-300x204Dat herhaal ik nu al een paar dagen tegen mezelf, maar zo zit ik nu eenmaal niet in elkaar.  Ik erger me wel.

Zeker als iets oneerlijk is!

Zoals velen van jullie weten deed (ja inderdaad verleden tijd) ik mee aan “de anonieme sjaal”.  Ik vind het nog steeds een erg mooi project, maar ik krijg een wrange smaak in mijn mond als ik er aan denk hoe dit avontuur voor mij begon en eindigde.

Ik zag een super mooie foto verschijnen op een haakgroep op facebook.  L. S. had naar voorbeeld van een groep mensen in Cananda een sjaal gelegd voor iemand om te vinden met een mooi briefje eraan.
Ze begon een eigen groep: “de anonieme sjaal” en in no time was die groep super bekend op facebook.

Ik wilde ook meedoen, want er waren al mensen in de buurt die gedropt hadden en het leek me super.  Ik leerde arm-breien, want dat gaat veel sneller dan haken, en ik trok een instagram fotootje.

En toen ging de bal aan het rollen: een journaliste van “Het Belang van Limburg” is de mama van een kindje dat bij Warre in de klas zit.  Ze vond het een super idee en wilde interviewen.
Ik heb dit eerst met L. overlegd, want het is niet mijn project.  L. vond het goed en ook de tekst die ik kreeg voor publicatie kreeg ze te lezen.
De dag erna stond er een mooi artikel in “Het Belang van Limburg”.  Maar niet iedereen vond het artikel zo geweldig.
L. haar naam werd niet vernoemd, ze werd “een Nederlandse dame” genoemd.  “Je trekt de aandacht allemaal naar je toe” – “Schandalig” – Ik kreeg de meest lelijke verwijten naar mijn kop gegooid van mensen in de groep.
Voor een artikel waar ik aan meegewerkt had omdat ik de journaliste wilde helpen en omdat ik dacht dat naambekendheid in België het project zou vooruit helpen.

De discussie op de groep werd kortgeknipt door het beheer.
Maar ondertussen was het kwaad geschied.  Het Laatste Nieuws belde me op.  Ik heb op hun vragen geantwoord, maar ik heb wel bedankt voor een foto.  Ook TV Limburg wilde een reportage en Joe FM wilde me bellen.
Ik heb ze allemaal doorgestuurd… Ik wilde het gedoe niet nog eens hebben.

Deze voormiddag kreeg ik van de journaliste het digitale artikel toegestuurd.
Ik wilde het naar L. doorsturen, maar kon haar geen berichten meer sturen en meteen viel ook op dat ik geen berichten van “de anonieme sjaal” op mijn tijdlijn meer kon zien.
Met andere woorden: ik ben uit de groep gezet.  Waarom? Geen idee.  Ze hebben me er niet op aangesproken.

Dat alles is een harde les geweest voor mij.
Ik kan me wel iets voorstellen van wat er gebeurd is.  Want er waren een paar erg gemene mensen die héél lelijke dingen over me hebben gezegd.
Dat ze niet waar zijn of dat het mijn bedoeling zeker nooit is geweest doet er blijkbaar helemaal niet toe.

Dat jaloersheid een lelijk beestje is heb ik weer aan de lijve ondervonden.
En dat ik gewoon nog altijd teveel in de goedheid van de mens geloof en op dat vlak gewoon nog altijd veel te naïef ben ook.
Er zijn gewoon erg veel mensen die in zo’n groep stappen onder het mom van “Ik wil iets goeds doen voor iemand anders”, maar eigenlijk gewoon willen zeggen: “Kijk naar mij, kijk eens hoe goed werk ik wel niet doe!” En dan vergeten waar het uiteindelijk allemaal om draait.

Want wie er eerst was hier in de buurt dat maakt geen fluit uit!  Ik was het zeker niet, want ik moest nog beginnen met er één te maken toen een buurvrouw van mij er al één had gedropt.  Maar daar gaat het toch niet om.  Voor mij was het gewoon ongelofelijk fijn om zoveel lieve berichtjes te zien op de pagina.  Dat er zoveel mensen nog iets willen doen voor een ander en dat er zoveel mensen oprecht dankjewel kwamen zeggen.  Daar ging het om, dat maakte me blij.

Vandaag zit ik hier, op mijn verjaardag, de tranen nader dan lachen. Ik kan niet meer zien of iemand al dan niet mijn sjaals gevonden heeft en er blij mee is, want ik ben niet meer welkom in de groep om een reden die me niet is uitgelegd.

Ik stop dan ook met droppen.  Ik ga mijn energie wel steken in projecten waar ik wel gelukkig van word.  De inktvisjes bijvoorbeeld.  Of Colsjaals maken voor vriendinnen en een poncho voor mijn zus.  Want daar word ik wel gelukkig van en dit project heeft me op een week tijd doodongelukkig gemaakt.

Ik stop gewoon omdat ik vind dat ik oneerlijk ben behandeld, dat ik met het project het beste voor had, maar dat het gewoon in mijn gezicht is ontploft.

En ik heb weer een goede les geleerd over de mensheid en over social media.  Ik neem ze mee.

Mensen in mijn omgeving willen weten waarom… Ik eerlijk gezegd al niet meer – Met deze blogpost heb ik het van me afgeschreven.
Ik heb L. nog een mail gestuurd met de artikels, die had ik haar beloofd en ik kom beloftes na.
In mijn hart weet ik dat ik nooit verkeerde bedoelingen heb gehad.  En dus moet ik me over dit spijtige voorval heenzetten.  Iets waar je zo ongelukkig van wordt is je energie gewoon niet waard, dus stop ik ermee vanaf NU

Advertenties

2 thoughts on “Mens erger je niet!

  1. Zo spijtig te moeten lezen over je ervaring met de anonieme sjaal, het internet is iets raars en vooral de jalousie die er op heerst. Heb het zelfde gezien in een groep van mochilla haken de groep is uiteindelijk opgedoekt en andere hebben een nieuwe groep opgericht. Nu willen de oude beheerders van de vorige groep de sfeer daar ook verzieken. Zo erg voor mensen die iets leuks willen doen voor andere mensen.
    En je hebt gelijk er zijn nog veel projecten waar je andere mensen mee blij kan maken.
    Heb ooit ook meegedaan aan babydekens haken voor minderbedeelde mensen. Ne een tijdje begonnen ze de dekens te verkopen aan weliswaar een democratische prijs maar toch. Het doel schiet dan wel voorbij. Ik wilde toen alleen nog maar mijn beloofde dekens afwerken en voor de rest ermee stoppen, maar kreeg steeds meer bestellingen van mensen die mijn dekens wilde. Tot het laatste deken dat ik verstuurde (het zesde ondertussen al) kreeg ik een mail dat mijn afwerking op niks trok en ze het deken helemaal opnieuw had moeten doen. Toen het deken uiteindelijk op de groep verscheen was het een heel ander deken en heb ik vriendelijk gevraagd om mijn naam van het deken te verwijderen. En heb me daar zonder veel tamtam afgemeld. Ik was gekwetst
    Sorry dat ik hier een hele tekst achterlaat was niet mijn bedoeling maar het rolde gewoon uit mijn vingers.
    Heel veel liefs Zohra

    Liked by 1 persoon

    1. Maakt niet uit Zohra, het kan zo goed doen om iets van je af te schrijven! Wat erg dat je ook nare ervaringen hebt met het internet en vrijwilligerswerk. Toen ik begon met de inktvisjes heeft nog iemand gezegd dat vrijwilligers soms niet zo ‘goed willen doen voor een ander’, maar om een andere reden meedoen. Dat blijkt nu dus. Gelukkig loopt het met de inktvisjes wel helemaal goed. En als je nog eens een hele tekst wil laten, geen probleem – ik weet echt hoe het is om te beginnen met typen en niet meer te kunnen stoppen 🙂

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s