Emo momenten

emotionalDeze week had ik er zo een paar.

De eerste toen ik telefoneerde naar school om te melden dat Inthe zou beginnen in het klasje van juf Anneleen 2 februari.
Ik dacht echt dat ik er wel ‘ok’ over voelde.  Ze is er overduidelijk klaar voor, al sinds september wil ze gaan en zou ze elke kans die ze krijgt gewoon daar willen blijven.
Maar toen ik de telefoon afduwde met de afspraak voor het intake-gesprek en kennismakingsuurtje in mijn agenda genoteerd kwam het besef: “Ze gaat naar school!  Ze gaat binnenkort ECHT naar school!”.
Ze gaat dat goed doen, daar ben ik zeker van.  Ze gaat genieten van de uitdagingen die ze er gaat krijgen en de vele creatieve momenten daar zullen haar super blij maken.
Maar God, is dat het kleine prutske dat maar bleef uitstellen om geboren te willen worden?
Daarnet had ik mijn tweede.  Leni zit en ze zit al een tijdje stevig.  Dit weekend zat ik dus met 3 kindjes in bad.  Maar dat was zo hectisch dat ik het niet echt besefte.
Daarnet zaten ze met hun drietjes in bad en keek ik er tegenaan. Warre was te moe om te gaan voetballen, dus heb ik ze vroeg in bad gezet om op tijd hun nestjes in te kunnen.
Daar zat ik dan te kijken naar mijn 3 kunstwerkjes.  Zo grappig.  Ze zijn zo anders en toch zijn het overduidelijk broer en zusjes.
Leni lijkt het meest op Warre, het ronde hoofdje, de helderblauwe ogen en zelfs de lichaamsvorm zijn identiek.
Maar de oortjes hebben de twee meisjes dan weer gemeen.  Beiden hebben, zoals ik het dan noem, ‘elfen oortjes’.  De neusjes lijken bij alle drie op de één of andere manier op elkaar.
3 kindjes op een rij tussen de badeendjes en het ‘we zijn compleet’ gevoel.  Zo fijn.
Mooi om te zien dat Warre zijn kleinste zusje verdedigt tegen zijn wildere grotere kleine zus.  Zo leuk om Leni te zien genieten en lachen en spetteren tussen de twee grotere in.

De babyspullen opruim is ook begonnen.  De doomoo is verkocht, het badje, bubbel en standaard mogen ook weg… Ik heb al kleine maatjes kleding weggegeven en verkocht…
Deze keer heb ik er geen probleem mee.  Bij Inthe kon ik niets van die grote spullen opruimen, dat was mijn houvast voor ‘dan kan er misschien nog ooit een derde komen’.
Nu mag het weg en liefst zo snel mogelijk!  Want die kinderkamer voor Leni zou ik echt graag beginnen inrichten.  We hebben zoveel leuke spullen gekregen van peter en metie die ik een plaats wil geven daar dat het begint te jeuken.

Helaas was Leni haar kamer (de oude keuken op de bovenverdieping) de  ‘zet het daar maar even’ dumpplaats geworden.  En ook al mijn creatieve spullen staan daar opgeslagen.  En dat zijn er veeeeeeeeeel!  Maar ooit komt het goed!  Zeker weten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s