Welkom Lieve Leni

geboortekaartje

Ik had het voorspeld!

Buikbaby zou wachten tot in juli om te komen.
Ze heeft netjes gewacht zodat ik het gouden huwelijksjubileum van mijn ouders kon meemaken.

1 juli ’s morgens was het erg rustig – niks harde buiken – niks wee te bekennen.  Ik dacht echt dat het dan toch niet voor de 1ste juli zou zijn.

Maar rond 13 uur zat ik even achter de laptop en voelde ik precies een ballonnetje knappen vanbinnen.
En dat bleek dus de vruchtwaterzak te zijn.
We regelde opvang voor de grote broer en bijna grote zus en vertrokken naar de materniteit.

Daar aangekomen had ik nog steeds geen contracties.  En aangezien ik deze keer streptococcen negatief was ‘kreeg ik de tijd om zelf in arbeid te gaan’.
En dat lukte me dus helemaal niet.  Het ging me vreselijk traag naar mijn zin.  Ik heb zelfs geklaagd tegen de vroedvrouw…  pfff, waar bleven die contracties?
Uiteindelijk voelde ik wat harde buiken en hingen ze me aan de monitor, dat was echt belachelijk voor woorden.  De kleine golfjes op de print zeiden al genoeg.

Ik zei tegen mijn man dat hij maar naar huis moest gaan.  Even een boek halen of zijn laptop, want ik zag het al voor me: Dit werd een laaaaaaaaaaaaaaaaange nacht!

Tussen 13 uur en 18 uur gebeurde er dus bitter weinig – buiten het feit dat ik me ergerde dat het zo traag ging.
Ik heb gewandeld, in de hoop dat er dan misschien toch eens een wee zou komen.
Maar dan werd het 18 uur en begon het in één keer!  Het was nogal pittig.  Van 3 naar 7 cm ontsluiting in een half uur en dan nog een half uur werken voor die laatste 3.
Buikbaby zat nog een beetje sterrenkijker en moest haar laatste bocht nog nemen.
Zonder epidurale verdoving, zoals ik het graag wilde, kwam Leni om 19.05 ter wereld.
Ze lijkt op haar grote broer als baby.
Haar navelstreng was vrij kort, ik kon haar niet helemaal tot boven leggen.  Daarvoor moest papa eerst knippen.

Die avond speelde de Rode duivels hun match tegen de USA op de wereldbeker.  Ik was zo moe, maar heb de spannende match toch helemaal uitgekeken.

De volgende dag mochten we naar huis.  Mama wilde graag poliklinisch bevallen.  Ik wilde gewoon samen zijn met het hele gezinnetje.

Lieve Leni, welkom in ons gezinnetje!  Je bent vandaag 9 dagen oud en je hoort er echt al helemaal bij.  Je grote broer is super trots en je grote zus wil nergens naartoe voor ze zeker weet dat “Jeni” ook mee gaat.
Met zijn drieën wordt het vast nog veel leuker!

Dikke kus

Leni – net geboren

Leni 8 dagen

Mama

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s