Het springtouw.

De vorige twee weken leerden de kleuters over touwen.
Ze mochten dus verschillende touwen mee naar school nemen.  Ik gaf Warre zijn trekpopje mee en een paar restjes garen.

Woensdag haalde papa echter een springtouw uit zijn tas.
Ik vraag: “Warre, wat is dit?”
W: “Een springtouw.”
Ik: “Ja jongen, maar dat is niet jouw springtouw, nu is er een ander kindje zijn springtouw kwijt en misschien heel verdrietig.  Dat moet je dus terug aan de juffrouw geven.”
Waarop hij met een super zielig gezichtje: “Meh, ik wil ook een springtouw…..”
Ik: “Ja, jongen, je krijgt van mij wel een springtouw, maar dit moet je echt terug aan de juffrouw geven”.

Ik begrijp dat hij nog jong is om het allemaal te snappen, hij heeft zo ook al eens een plopzakdoek mee naar huis gebracht…
Maar het springtouw moest dus mee naar school terug en hij moest zelf even tegen de juf zeggen dat het niet zijn springtouw was.

Ik dan maar op zoek naar een springtouw.  Ik had al in de zeeman gekeken toen ik daar in de buurt was, maar daar waren ze op.
Bij papierstad hadden ze er één, maar dat was knalroze en van K3 en koste €14,95 – net iets teveel voor een springtouw en dan nog een roze.

Vandaag ben ik dus naar de speelgoedwinkel gereden en heb voor 3 euro een springtouw gekocht.
Niet dat ik denk dat de coördinatie er al zal zijn, maar de intentie wel en zo’n speelgoed kan ik echt niet afkeuren…

Hij heeft het nog niet gezien, maar in ieder geval heeft hij nu zijn eigen springtouw.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s