Rijkunst commentaar.

Als er iets is waar ik niet zo goed tegen kan, dan is het wel commentaar op mijn rijkunsten.

Manlief heeft dat ondertussen wel door. 
Aangezien ik de laatste 4 jaar ofwel zwanger was of borstvoeding gaf, was het dan ook niet meer dan normaal dat ik de Bob altijd was.
Mijn man vraagt het wel elke keer als we op een feestje zijn: “Rij jij naar huis?”.
Ik heb daar geen problemen mee, maar commentaar op hoe ik rij moet ik niet hebben… en die boodschap is overgekomen.

Deze morgen ging ik met de kindjes naar de bakker.  Vandaag komt papa terug van een weekje London, waar hij voor zijn werk de laatste tijd wel vaker moet zijn.
Ze mochten een koffiekoek kiezen, om de pijn wat te verzachten, want ze missen papa echt wel.
Inthe loopt honderd keer naar de bureau: “Papa?” en ’s morgens in bed gaat er niemand op papa zijn kussen liggen.
Warre heeft zijn typische zinnetjes als papa weg is en ik boos moet zijn of hij zijn zin niet krijgt:
“Van papa mag dat wel” en “Papa zegt van wel” – ook al is dat niet zo…

We komen terug en ik zet de auto op de oprit.
Hoor ik op de achterbank:
“Mama, zo mag je de auto niet zetten, zo kan papa zijn auto er niet bij”.

Niet te geloven, dat mannelijk geslacht, het zit er gewoon ingebakken om commentaar te geven op de rijkunsten van een vrouw, hoe klein ze ook zijn… 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s