De zwemles.

Nu ja, zwemles kan je het niet echt noemen bij een kereltje van 3 jaar en een klets, maar eerder watergewenning.

Ik had de vorige keer echt getwijfeld om hem nog een reeks te laten meedoen, omdat hij gewoon nog te klein is om al “echt” te leren zwemmen en het stiekem ook wel duur is.

Maar de laatste les van de vorige reeks was het ook kijkles en stond ik versteld van de vooruitgang die hij had gemaakt. En nog belangrijker was de smile tot achter zijn oren van begin tot einde van de les.

Ik kon hem dat niet ‘afpakken’, hij genoot!

Dus een nieuwe reeks begonnen na de kerstvakantie en vandaag mochten we het laatste kwartiertje nog eens gaan kijken.

De meester zetten plastic bogen met een verzwaring in het water en het was de bedoeling dat ze door de hoepel gingen onder water…
De meeste kindjes deden dat héél flink.  Warre keek echter met een onnozel gezichtje.  Liep naar de hoepel, stapte erin en hefte de hoepel omhoog.
Hij was door de hoepel en was niet onder water geweest …. Lachsalvo van alle mama’s, oma’s, zusjes en broertjes langs de kant.

Tja, probleemoplossend denken noemen ze dat dan…. 
Heerlijk toch!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s