Naar Blog.Kreanimo.com

Ik vond van mezelf dat ik op korte tijd al veel had bijgeleerd over wordpress.
Het is veel beter als blogger, waar ik een paar maand geleden van overstapte.  De mogelijkheden zijn super en ik voelde me er beter bij.
Langzaam begon ik ook volgers hier te krijgen en reacties te zien.

Deze week echter botste ik ergens tegen.

Ik zit als haakster op Ravelry. Een soort mega forum met patronen en ideetjes voor de haaksters en breiers onder ons.  Zeker geen nieuw gegeven bij de handwerkers onder de lezers.

In Ravelry zet je foto’s van je projecten, hoe lang je erover doet, met welk garen, welke naald,… je krijgt een mooi overzicht van alles wat je al gemaakt hebt.

Ik dacht: “Dat moet toch te importeren zijn in een wordpress”.  Super handig, als je daar iets inzet, dat zou het ook op je blog verschijnen… En ja daar bestaat een mooie plugin voor. JUIJ

Of toch niet?  Want op de gratis versie van wordpress kon ik hem niet vinden en na lang zoeken en dan uiteindelijk aan manlief vragen blijkt dat ook gewoon niet te gaan.
Pfffff ik zag het niet zitten om 80 euro per jaar te gaan betalen om te bloggen, gewoon omdat ik die ene plugin niet kon gebruiken.
Maar dan komt manlief: “Ja, maar, ik kan die blog ook draaien op onze server, met de software van wordpress.”

Dus ok – de beslissing is gemaakt.  De blog is nu Blog.Kreanimo.com
Perfect is het nog niet, want de mogelijkheden zijn zowaar nog veel uitgebreider en ik moet het nog wat leren, maar hij is al wel te volgen.

De laatste post hier dus!  Want vanaf nu bloggen we op blog.kreanimo.com.

Hopelijk komen de paar volgers die er net zijn bijgekomen even mee naar de andere, de meesten volgen toch gewoon via facebook, dus ik waag de overstap 🙂

Groetjes en hopelijk tot daar,

Ilse

Vroeger en nu

telefoonTelefoontje spelen.  Het is iets van alle tijden.

Kindjes gebruiken alles als telefoon: hun handjes, de afstandsbediening, de speelgoedtelefoon en soms de telefoon van mama of papa als je het niet gezien hebt.

Bij ons op de bovenverdieping hing een parlofoon, die heeft nog best lang dienst gedaan, tot we zo’n vijf jaar geleden naar beneden zijn verhuisd om aan de verbouwing boven te beginnen.

Die parlofoon is natuurlijk een super speeltelefoon.  Hij ligt nu in de creatieve hoek van de kindjes in de keuken.

Daarnet hoorde ik: “Hallo, Yves, ja mij tejefoon is plat, hij doete niks meej, moet laaien.”

Dat zou bij ons vroeger iets geweest zijn van: “Hallo, is Yves niet thuis? Dan bel ik nog wel eens terug.”

Het is toch net een beetje anders dan vroeger.

Lieve Levendige Leni

Wat ben je toch alweer groot en wat ga je snel.

Ik verwonder me er nog elke keer over dat je al veel meer kan dan ik verwacht.

Je zit flink rechtop en je kan dat nu zelfs helemaal alleen, ik moet je zelf niet meer neerzetten.
Je eet flink en laat ook merken als je ‘ook zin hebt in een banaan’ als ik je zusje er één geef.
Je gaat de hele living door, soms met een knie-beweging, meestal op zijn ‘zeehondjes’.

Je wil altijd graag ‘bij den hoop’ zijn en bent dus niet graag alleen.  Ik kan je in een stoeltje zetten om je broer en je zus af te kijken en dan kan je voor lange tijd gewoon genieten van hun spel.

Je broer is je grote held.  Als je hem ziet, ga je lachen.  Hij zorgt ook erg goed voor je, komt na al die maanden nog steeds kijken als ik een luier verwissel.  Als hij ’s morgens wakker wordt ben jij de allereerste die een ochtendknuffel krijgt.

Je kan ‘vertellen’ en ‘kraaien’ in verschillende toonhoogtes.  Je kan dat soms zelfs erg luid. (Bijvoorbeeld bij het bezoek van de plenaire zitting van het Vlaams Parlement, waar je voorzitter Jan Peumans deed lachen en waar mama dan maar even met je naar buiten is gegaan.)

Ook je grote zus is erg lief voor je.  Ze kiest speelgoedjes en komt je aaien.  Maar als je een speelgoedje van haar gevonden hebt, vind zij dat ‘afpakken’ en dan loopt het wel eens mis.

Lieve Levendige Leni
Ik ben zo blij dat jij mijn derde kindje bent.

X mama

Aspidistra: de plant die je niet kapot krijgt…

tenzij je mij bent…

Mijn moeder heeft al jaren een plaatsje in huis waar geen enkele kamerplant kan gedijen.  Telkens ‘te weinig licht’.
Uiteindelijk kreeg ze van iemand de tip: “Koop een Aspidistra. Dat heeft niet veel nodig, niet veel licht, niet veel water…”

Dat klonk dus in mijn oren ook naar de perfecte plant voor mij.
Mijn kamerplantenverzameling bestaat voornamelijk uit vetplantjes en ‘low maintenance’ planten, want ik ben er gewoon super slecht in!

Mijn moeder bracht dus voor mij zo’n aspidistra mee.  Voor haar ook één en één voor mijn tante.

Ze heeft het nog best lang getrokken, die aspidistra van mij. Mijn moeder haar plant staat weelderig en ik geloof te hebben opgevangen dat mijn tante hem heeft moeten splitsen.

De mijne heeft enkele keren enkele blaadjes bijgezet, maar is er nog meer verloren en ondertussen beginnen bijna alle blaadjes een gele schijn te krijgen.

Ik geef de plant nog één kans.  Ik heb ze verse potgrond en mest gegeven (alhoewel dat niet zou nodig zijn bij deze plant) en we proberen nog een keer op een ander plaatsje in huis…

Ik verwacht niet dat het gaat lukken.  Ik heb ze waarschijnlijk toch net iets teveel verwaarloosd.

Planten, ik vind ze mooi, maar ze zijn niet mijn ding om in huis te hebben.

Nog iemand die er zo goed in is als mij?

aspedistra

De droom van de boomhut.

boomhutWarre zeurt al bijna zolang als hij kan praten om een boomhut.  Het begon allemaal met het boekje ‘Musti bouwt een boomhut’.

Samen met papa bouwt Musti een boomhut met emmertjeslift en laddertje.

Hier een paar straten verder heeft ook iemand een boomhut gebouwd en op de weg naar mijn ouders staat een soort houten toren speelhuis.  Elke keer als we er voorbij komen zegt hij: “Mama, ik wil ook een boomhut.”

Allemaal leuk en aardig, maar wij hebben geen boom om een boomhut in te maken.  De nieuwe boompjes van het aanleggen van de tuin twee jaar geleden zijn nog veel te dun en staan ook niet op de juiste plaats.

We hebben wel een reuze palmstruik en die moet eruit. Ze staat al een lange periode niet meer mooi en we hebben haar even de kans gegeven, maar ik zie het niet meer goed komen.
We hebben een tijdje met het idee van een wilgenhut in ons hoofd gezeten, maar nu bedachten we ons dat op die plaats perfect een “huisje” zou kunnen staan dat in Warre zijn ogen een boomhut zou kunnen zijn.

Ik was dus daarnet op pinterest aan het kijken om ideetjes op te doen en Warre kwam erbij staan.  Zijn wensen zijn duidelijk: Er moet een emmertjeslift met touw en haak zijn.  Het huisje moet een groen dak hebben (mos?).  Er moet een ladder zijn en ook knopjes….
Een bed ziet hij ook wel zitten….

Papa en ik brainstormden ook al.  De achterkant dicht, zodat ze niet bij de buren kunnen gluren, een werkend lichtje erin.  Kussens en stoeltjes…. En we gaan hem zelf maken (samen met de kindjes).

Dat zal dus ons tuinproject worden deze zomer, geen oprit aanleggen, maar een boomhut bouwen.
Prioriteiten stellen noem je dat!

De Vlindermuts

ButterflyVerder doen aan het Sophie’s Universe haakwerk ging echt niet.  Het is te intensief tellen en opletten en met die griep ging me dat echt niet af.

Ik wilde al een tijdje een muts voor Inthe maken, de muts die ze nu heeft is eigenlijk te groot.
Ik kwam op het patroon van “Olivia’s butterfly” uit.

Helaas was het garen dat ik voor de kleur had gekozen niet het juiste garen voor de muts.
Ik heb het erop gewaagd om ze toch te maken.  Ik heb een paar keer uitgehaald en eigenlijk is ze bovenaan nog een beetje ruim.  Maar ik ben redelijk tevreden, zeker aangezien ik het patroon al doende heb aangepast om het zo goed mogelijk op Inthe haar smalle hoofdje te doen passen.

Ik haakte met de knalroze Bravo van Schachenmayr op haaknaald 6. Ik heb de vermeerderingen in toer 5 weggelaten (want met die dikke bravo die ik heb gebruikt werd hij echt mega-groot) en een aantal toeren minder.
Als afwerking nog 2 blinkende ‘oogjes’ opgeplakt, het toverde héél even een glimlach op het gezicht van mijn nog zieke meisje.

De volgende die ik ga maken zal wel in het juiste garen zijn, dan zal het iets minder puzzelen zijn.

Voor diegenen die hem ook willen proberen je vindt het originele patroon hier: http://vallieskids.blogspot.be/2009/06/olivias-butterfly.html

Ik heb hier ook even de Nederlandse vertaling hier gezet.:

Dit is een gemakkelijke muts en je kan hem ook snel maken. Hij kan gemakkelijk worden aangepast door rijen bij te maken of weg te laten. Ik gebruikte een 6 mm. haaknaald en middel garen.  We werken in het rond.
T1) Maak een ketting van drie lossen, 11 stokjes in de derde steek vanaf de naald.  Halve vaste in het eerste stokje (nu en voor elk van de volgende toeren).
T2) Haak 2 lossen (Telt niet als stokje in geen enkel van de volgende toeren) 2 stokjes in elke steek van de toer.  Halve vaste in de bovenkant van het eerste stokje van de toer. 
T3) Haak 2 lossen *2 stokjes in de eerste steek, 1 stokje in de volgende steek * herhaal vanaf * voor de volledige toer. Halve vaste in de bovenste steek van het eerste stokje.  
T4) Haak 2 lossen, *2 stokjes in de eerste steek, stokje in de twee volgende steken, Herhaal vanaf * voor de volledige toer. Halve vaste in de bovenste steek van het eerste stokje. 
T5) Haak 2 lossen, *2 stokjes in de eerste steek, stokje in de volgende 3 steken*, Herhaal vanaf * voor de volledige toer. 
Halve vaste in de bovenste steek van het eerste stokje. 
T6) Haak 2 lossen, stokje in dezelfde steek en in elke steek van de toer.
Halve vaste in de bovenste steek van het eerste stokje. 
T7 en T8) Herhaal ronde 6
T9) Haak 2 lossen, stokje in dezelfde steek, stokje in de volgende 21 steken, 10 lossen, sla 9 steken over, stokje in de volgende steek en en alle volgende steken van de toer. Halve vaste in de bovenste steek van het eerste stokje. 
T10) Haak 2 lossen, stokje in dezelfde steek en in de volgende 21 steken, 10 lossen, sla de 10 lossen over, stokje in alle steken van deze toer. Halve vaste in de bovenste steek van het eerste stokje. 
T11 en T12) Herhaal T10
T13) Haak 1 losse, vaste in dezelfde steek en in de 21 volgende steken, 5 lossen, vaste over alle 10 lossen kettingen van de vorige toeren in het 5de stokje van T8, vaste in elk van de volgende steken, afhechten. 

Fotoboeken

Gisteren werden de fotoboeken geleverd die ik heb laten maken.
Collection 100 bij smartphoto. Geen gepuzzel voor een compositie, geen kadertjes, geen tekst, gewoon 100 foto’s van 2014 achter elkaar in een boekje. Ik heb er vier laten afdrukken.
Een voor elk van de kindjes en een voor onszelf.

Deze morgen ben ik pas bij de brievenbus geraakt, de kindjes zaten meteen met hun neus in de boekjes. Samen vertellen over alle gebeurtenissen van 2014.

De zieken zijn vandaag al wat beter, geen koorts, terug geruzie en ze eten terug. Nog wat aansterken en ze kunnen terug naar school. Nu mama nog, want die is er nog niet doorheen. Vooral omdat Leni verkouden is en slechte nachten heeft, ik mis dus nodige slaap om beter te worden.

image

Alleenstaande mama in de ziekenboeg

Zo, mijn man is vertrokken voor een dagje of vier naar Londen voor zijn werk.
Het is een tijdje geleden dat ik even alleenstaande mama was. En nu heb ik de pech dat twee van de drie kindjes ziek zijn en dat ikzelf ook geveld ben door de griep.
Inthe wordt alweer levendiger, maar is nog wat zeurderig. Warre is nog helemaal zonder energie.

We hebben een aftelkalender gemaakt om af te tellen naar de dag dat papa terugkomt. (Zoals de juf in de klas heeft om naar vakanties af te tellen) Papa komt terug voor de carnavalstoet, ik hoop alleen dat ze dan terug opgeknapt zijn…. en ik ook.

image

WIP: Sophie’s Universe CAL

WIP sophie's universe deel 3Na de valse start van vorige week ben ik opnieuw begonnen met de Sophie’s Universe CAL.
Het begint met een mandala, die dan een tuintje zal worden (vierkant) en dan zal het een dekentje worden.  Een kinderdekentje aangezien ik met Scheepjes cotton 8 aan het haken ben.

Best wel een beetje complex patroon.

Ik haak nog maar een dikke 2 jaar en ik heb vooral amigurumi knuffeltjes gehaakt.  Met mijn vorige CAL van Scheepjes heb ik veel bijgeleerd.  Steken en technieken en trucjes.  Ik vond deze zo super mooi dat ik er toch aan begonnen ben.  Voorlopig gaat het goed.

Het is zo mooi om iets uit je haaknaald te zien groeien.  Geweldig gewoon!

Het was een dekentje voor Leni bedoeld, maar Inthe loopt hier de hele tijd: “Mij bloem” te zeggen, dus misschien zal deze voor haar worden en een tweede voor Leni.

Vandaag zat er ook een cadeautje van de haakbuurvrouw in de brievenbus.  Super mooi verpakt en met een héél lief kaartje eraan.  Een super tof amigurumi patroontje, uitgeprint en in een mooi kaftje, klaar voor gebruik.  Dat patroontje ga ik zeker binnenkort ook nog eens maken.

Vandaag ga ik verder met het verzorgen van mijn twee koortsige kleuters.  Zowel Warre als Inthe liggen ziek op de zetel.  Hun hoofdkussen van boven erbij en een fleece dekentje en de TV op.  Er zit niks energie in…
Oh wat zou ik graag hebben dat de lente terugkomt en de virussen weer wat minder aanwezig zijn…